Verslag van Jouke: Wwoof-en in Zweden

In de zomer van 2014 ben ik drie maanden in Zweden geweest. Hier heb ik als vrijwilliger meegewerkt aan drie kleine permacultuurprojecten.
Wwoof staat voor: World Wide Opportunities On Organic Farms. Elk land heeft een eigen website waar biologische boerderijen en vrijwilligers elkaar kunnen vinden. Dit gaat van grote boerderijen met 150+hectare tot mensen die hun eigen voedsel verbouwen op een hectare.

De eerste plek die ik bezocht was vrij noordelijk. Ongeveer op de eikgrens. Een prachtig plek in de bossen aan een meertje. Dit was een project dat nog in een beginfase zat, dus er waren vooral eenjarigen en hele jonge boompjes. De eigenaar leek meer met andere dingen dan de tuin bezig te zijn, dus raakten we al snel door het werk heen. Aangezien we met wel vijf vrijwilligers waren, hebben een andere wwoofer en ik al na twee weken besloten ergens anders heen te gaan, terwijl het plan was om daar een maand te zijn. Koop dus niet al je treinkaartjes van te voren!

Na een paar dagen kamperen kon ik een andere wwoof-host vinden. Dit was een boerderij aan de oostkust met 20 ha. met paarden, schapen, geiten en kippen. Grote moestuinen, en grote permacultuurplannen. Hier was het werk ook wat je bij zo’n boerderij verwacht. Hooien, hekken repareren, moestuinen bijhouden, en -daar komt de permacultuur om de hoek kijken – mulchen rond jonge fruitboompjes en struiken. Een prachtige plek met ook prachtig weer, en tot mijn verbazing was het zwemwater van de Oostzee wel 24 graden.

De laatste maand heb ik weer op een kleiner project doorgebracht. Een jong gezin met anderhalf hectare, half bos half veld. Het weer was helaas omgeslagen naar koud en regenachtig, en dat hield twee weken aan. Slapen in de tent was bijna afzien. Gelukkig maakt de Zweedse gewoonte van twee warme maaltijden per dag veel goed. We zijn vooral bezig geweest met het voorbereiden op de komst van de eenden: takkenwallen maken om ze uit de moestuin te houden, het hokje en de eendenren afmaken. Een andere klus was het in kaart brengen van de jong aangeplante bostuin die tot dusver op het oog geplant is, en waar helaas bleek dat een aantal bomen te dicht op elkaar geplant waren.
De laatste dag hebben we een vijftien jaar oude bostuin in Skone bezocht. Het was erg leuk om een tuin te zien die al zo ver gevorderd is, waar de bomen al op bomen lijken. De eigenaar mocht graag opscheppen over de productiviteit, en volgens onafhankelijk onderzoek naar de productiviteit van zijn tuin kan iemand makkelijk al zijn voedingstoffen binnenkrijgen van een stukje bostuin van slechts tweehonderd vierkante meter. Alleen aan vet en eiwit was er een klein tekort, dus zijn ze meer noten aan gaan planten, en begonnen met het kweken van vissen in de vijver.

Al met al ben ik erg geïnspireerd, en ook een beetje verliefd geworden op het Zweedse landschap. Deze winter ben ik er nogmaals geweest om te kijken of de korte dagen daar ook iets aan veranderden. Dus wie weet, komt er komt er ooit een Friese Wwoof-host bij in Zuidoost Zweden.

Jouke Bruinsma